مرامنامه وبلاگ
1- در این وبلاگ خط و زبان رسمی فارسی است، چرا که پارسی گویی مرا دشخوار آید. ولی از استفاده زبانهای دیگر هیچ ابایی ندارم. لحن معمول وبلاگ رسمی است ولی آزاد است که هر گونه مطلب را خوش آید، لحن را پیش آید. پس از این به بعد به تلفیق زبانها و تغییر لحن از رسمی و محاوره و عامیانه به هم و آن هم سر هر کلمه، خرده نگیرید. در ضمن بنا به فرموده استاد سلینجر، کوتاهترین فاصله بین دو نقطه احتمالا یک دایره است (که ممکن است هرگز دو نقطه را به هم وصل نکند). پس اطناب و زیاده گویی یا تلگرافی و گزیده گویی این وبلاگ ناراحتتان نکند، لطفا!
2- هدف از تاسیس این وبلاگ صرفا گفتن چیزهایی است که دوست دارم بقیه بشنوند، هرچه که بیشتر بهتر! نه اینکه مهم باشند، فقط شنیده شوند. البته از دسته افسرده هایی که کسی نیست به حرفشان گوش دهد نیستم و اتفاقا کسی هست که به بهترین نحو به حرفم گوش می سپارد. صرفا نوشتن را دوست دارم و اگر نوشته هایم خوانده نشوند هم می نویسم. تازه کار نیستم و تجربه قبلی وبلاگ را دارم. به عرض می رسانم که وبلاگ قبلی را با متعلقاتش پاک کرده ام.
3- هرگونه وابستگی سیاسی و فکری به هر گروهی شدیدا تکذیب می شود حتی اگر خلاف آن ثابت شود. نوشته هایی که وابستگی را نشان دهند، تناقض آشکار با این بند هستند که هیچ اشکالی هم ندارد.
4- کلا انسان پر است از تناقض پس به هیچ تناقضی اعتراض نکنید، گرچه سعی بر یکدست بودن است. بهتر از هرکسی به تناقض های درونی خودم آگاهم و از آنها لذت می برم. تاکنون همین تناقض ها باعث شده اند که بتوانم روی خط نسبتا مستقیمی از باورهایم حرکت کنم.
5- استفاده از الفاظ رکیک در این وبلاگ حتی الامکان ممنوع است، مگر آنقدر گندش را در آورده باشند که مجبور شوم استفاده کنم. فحش های عادی از مصادیق حرف های رکیک نیستند و قابل قبول و (می دانم) مورد پسند خوانندگان هستند.
6- به وبلاگ های دیگران سر میزنم، حتی الامکان! چون جدا وقت کمی برای این کار دارم. غیر از شرکت، امکان استفاده از اینترنت را ندارم. اگر کامنت گذاشتم هم به این معناست که حس خودنمایی من ارضا نشده و دوست دارم دیده شوم.
7- نقل مطالب دیگران با ذکر ماخذ و در صورت امکان لینک، برای این وبلاگ آزاد است. شما هم می توانید مقابله به مثل کنید.
8- این وبلاگ شامل هر نوشته ای می شود. از سیاست تا فوتبال و هنر و خبر و شعر و عشق و ... خلاصه دیگه!
9- اگر بخواهم از چیزی که توی ذهنم هست بنویسم خیلی کلیشه ای از آب در میاد. یه چیزی تو مایه های وبلاگ های جفنگ! پس بخش عشقی رو خط می گیرم تا لحن مناسبش رو پیدا کنم.
10- نام این وبلاگ، شوایک با تلفظ درست شویک (shvejk) است. نام کتابی از نویسنده نامدار چک یاروسلاو هاشک. لطفا فقط ترجمه کامل آن از زبان مجاری به قلم شیرین کمال ظاهری نشر ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ را بخوانید. تا قبل از خواندن این کتاب، نشده بود کتابی بخوانم و با صدای بلند بخندم و از هر لحظه کتاب نیز لذت ببرم. این کتاب یکی از شاهکارهای ادبیات چک است که مریم عزیزم برایم خرید و مرا با ضربه شمشیر به شانه هایم ملقب به شوایک کوچک خودش کرد.
11- این مرامنامه در 11 بند تنظیم شده که این بند آخر بیان می کند که مرام این وبلاگ ممکن است هر لحظه تغییر کند.

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۳/۱۳
تگ ها :