راه راه

هر روز صبح که با مریم خداحافظی می کنم، جمله ای حواله ام می کند. اگر دوش گرفته باشم : چه شوهر تمیزی،‌اگر ادکلن زده باشم‌:‌ چه شوهر خوش بویی. اگر لباس خوب پوشیده باشم : چه شوهر خوش تیپی، اگر حتی عمله افغانی هم پوشیده باشم بالاخره سردی یا گرمی دستهایم بهانه ای می شود برای :‌چه شوهر داغ/سردی

امروز که پیراهن راه راه آبی پوشیده بودم، مریم برگشت و نگاهی کرد و گفت :‌ چه شوهر راه راهی

کم مانده بود از حیرت بخورم زمین

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱٢
تگ ها :