خواهش از همه

یکی از چیزهایی که توی کامنت دونی خیلی توی چشم من میره، کامنت های بدون اسمه. من کلا اسم آدمها رو دیر یاد میگیرم ولی ترجیح میدم هر کسی رو به اسم بشناسم و البته کسانی رو که وبلاگم رو میخونند هم. دنیای مجازی اجازه میده که هویت سیال داشته باشیم و حق همه است که از این امکان استفاده کنند. ولی خواهش میکنم که کامنتر ها، چه اینجا و چه هر وبلاگ دیگه ای، اگر از اسم خودشون استفاده نمیکنند، از یک اسم مستعار ثابت استفاده کنند که نام کلی و عمومی (مثل یک نفر، من، خودت میدونی کی، "." و غیره) نباشد. اقلا با هویت ثابت یک نفر طرف باشیم. من همه جا شوایک هستم،‌ ولی هر کسی می تواند "من" باشد. شاید به من هیچ ربطی نداشته باشه ولی ترجیح میدم افراد را به عنوان ثابت و اختصاصی بشناسم. هویت ثابت ما اقلا برای خودمون باید مهم باشه. ‌چون تقریبا همه مجبوریم با هویت دیگران (و بعضا مجازی) زندگی کنیم و حرف بزنیم، بهتره اقلا هویتی مستقل باشه.

برای تغییر ذائقه، دو خطی تقدیم به هیچ کسی که شما می دانید و خودش می فهمد منظورم اوست:

زخمهای گرم ما دیریست به انتظار نشسته اند

عاشقانه

برای عفونت حضورش

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٩/٦
تگ ها :