نامرتبطات- ادامه پریش نویسه ها

١- اواخر نوشته اول در مورد خیانت اشتباهی مرگ آور و نابخشودنی مرتکب شده بودم که دوستی خصوصی تذکر داد. ممنونم و غریضه نمی دانم از کجا به انگشتم سرازیر شده بود. شاید که نه جعبه را می شناسم و نه جعده را.

٢- این نوشته را امروز دیدم. جالب است. بیشتر به وبلاگ سرپیکو سر خواهم زد. سرپیکو هم البته نوشته اش را به وبلاگ آتئیست لینک کردهاینجا

٣- رخوت عجیبی جاری است، هرچند رخوت و جاری هیچ ربطی به هم ندارند،‌ ولی ما ایرانی هستیم و هرچه دلمان بخواهد می گوییم. برتری ما از ایمان به خدا و نماینده غایبش است.

۴- آقای کل چند روز پیش فرموده بودند ریشه اختلاف و تفرقه بین شیعه و سنی در یک نقطه است (نقل به مضمون با رعایت حداکثر امانت ممکن). خدمتشان عرض شود که اختلاف همیشه بین دوچیز است. نمی شود اختلاف شیعه (با چی) در یک نقطه و اختلاف سنی (با کی) در نقطه دیگری برنامه ریزی شود. ایشان افاضه واضحات فرموده اند.

۵- آقا این انذار و تبشیر عجب چیز خوبی است ها! گفته باشم. "دولت خوب کار می کند و شاه سلطان حسین نمی خواهیم" به نظر شما بهتر نبود می گفت احمدی نژاد رییس جمهور آینده است و خاتمی خودش نیاید؟ ما هم کلا سرمان زیر برف است.

۶- یادش بخیر زمانی که ابراهیم رها می گفت از اون بالا کفتر میایه.

٧- اعتراف : ترافیک کمتر شده و من بخشی از حرف قبلیم در این مورد را پس می گیرم. بازهم اصرار دارم که ترافیک با گارد ویژه درمان نمی شود.

٨- چه پدیده ای است این پروفسور مولانا. در مصاحبه با اعتماد چنان پیچ و تابی به خودش داده و حرف های سطحی و بی محتوایی زده که آدم مبهوت می ماند که این آقا استاد دانشگاه بوده است، آنهم دانشگاه نزدیک به دولت آمریکا. نمی دانم چه تحلیلی می شود ارائه کرد. بدیهیات را تا حد مسائل پیچیده بالا برده و عینیات را منکر شده. این آقا مشاور رسانه ای رییس جمهور ماست!

٩- و اما خاتمی، همان شاه سلطان حسین مذکور در فوق، بالاخره مواضع محکمتری اتخاذ کرده (دست بزنید دوستان به افتخار ادبیات صدا و سیمایی من!) و کمی قرص تر حرف زده. کم کم دارد خوشمان می آید. ناخن بزنیم بلکه چیزی شد.

 

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢
تگ ها :