ادامه پریش-نویسه ها 14

١- جشن شماره ٣٠ - یعنی جدا ٢۴٧٠ جشن باقی مانده؟

٢- وقتی حوصله هیچ کاری نداری، همه دنیا به پر و پایت می پیچند. دلم برای یکی دو هفته بیکاری و بیعاری لک زده.

٣- امروز هزار بار توی ذهنم بالا آوردم: تراوش زهرابه تلخ مغز، در واکنش به مزخرفات رادیو جمهوری اسلامی ایران. راستی این هفته فقط در تهران، ٩۶٠ طرح افتتاح می شود. بگو بر حسود چشم سفید، لعنت سیاه.

۴- قرار است سال آینده رشد اقتصادی، نرخ تورم، نرخ بیکاری، تولید ناخالص ملی، واردات، وابستگی ارزی، سوبسید حامل های انرژی، و خیلی چیزهای دیگر با هم پایین بیایند و در عوض صادرات زیاد شود. باور کنید این ها حرف های رسمی مسوولان نظام بود.

۵- تصور کنید. فردی به نام کروبی، شجاع آل اصلاح طلبان لقب می گیرد. خنده دار است. گاهی فکر می کنم همه ما مسخره ایم. کلاه بوقی به سر و جامه سرخ به بر، دور آتش رو به خاموشی، دایره زنگی هایمان را به صدا در می آوریم و دیگر هیچ.

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٢
تگ ها :