انتخابات - 3

١- باید از طرز فکرم شرمسار باشم. به راحتی استفاده از شیوه‌های تقابل با تبلیغات پوپولیستی و نیز نفوذ در هسته‌های قدرت مخصوصا بسیج توسط موسوی را تجویز کرده بودم و غافل از آن بودم که شیوه‌های این‌چنینی (اگر نخواهم بگویم ماکیاولیستی) درست همان آفتی است که باید برچیده شود. فعلا در نوسان هستم. از طرفی رای نیاوردن ا.ن. به تقریبا هر قیمتی و از طرف دیگر شیوه‌های درست بازی‌کردن آن هم در سناریو‌های از پیش نوشته. تضاد غریبی است.

٢- احتمالا باید چشم ها را تا حدودی بست.

٣- نمی‌توانم خودم را راضی کنم به پیروی از آنکه به او اعتقادی ندارم. به حافظه خودم هم هیچ اتکایی نیست. اصولا شعور سیاسی من از آن کسی که پدر یکی از دوستان اشاره کرده بود هم کمتر است. احتمالا قیاس هم ابلهانه ترین شیوه سنجش است. به هر حال نمی‌توانم نفرات را با گروه ها مقایسه نکنم.

۴- احتمالا بدترین مستند این دوره را دیشب دیده‌ایم. افتضاح محض بود این کار مجیدی. مطمئن باشید اگر به جای روش معمول با اعضای مهجور بدنش فیلم را ساخته بود، اقلا چیزی از آب درمی‌آمد که بتوان دیدش. چند خاطره و تصاویر جنگ و چند فقره دیدار مردمی و فیلم بازی کردن مقابل دوربین در دشت و چرخش به سمت لنز و نشستن روی علفها و باز کردن ظرف یکبارمصرف و نخوردن آن و بازگشت به سمت ماشین. تنها همین چیزها و به همین دقت که گفتم به یادم مانده است.

۵- کروبی نشان داده که قدرت لابی بالایی دارد ولی من معتقد به قدرت قانون بالا هستم که بیشتر در موسوی دیده می‌شود.

۶- قاطعانه می‌گویم که در شک و تردید برای انتخاب به سر می‌برم. شما هم نظر مثبت خودتان را برای رای دادن به موسوی اعلام کنید لطفا. به هر حال به ا.ن. رای ندهید.

 

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۸:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۳/۱٠
تگ ها :