انتخابات 5 - شکستن وعده نیم‌بند

١- چه بر سر ما آمده؟ چرا از همه سوراخهایمان فریادهای واویلا بیرون می‌زند و هنوز سرمان زیر برف است و بر کشته خود نگاهی نمی‌اندازیم.

2- بسیار ناآگاهانه به بازی دیگران کشیده می‌شویم وقتی که می‌خواهند دو کاندیدای دیگر رودررو شوند و ما درست طبق سناریو عمل می‌کنیم.

3- چه می‌شود ما را؟ هدفهایمان را زود گم می‌کنیم و نقطه های آغاز و پایان را از یاد می‌بریم. دوازده سال پیش شعارهایی خفیف تر از امروز کروبی غوغا به پا می‌کرد و امروز آن حرف ها شرری هم به دل جامعه نمی‌زند؟ یا شاید من زیاد کور شده باشم.

4- هدف‌گذاری در مقابل این فاشیست چیزی جز به دست گرفتن قدرت یا بهتر بگویم صلب** آن از دست نااهل نیست. نمی‌توان جامعه را به دوازده سال قبل بازگرداند و دوباره همانگونه پیروز شد. امروز تمام امکانات دولت، برای ا.ن. بسیج شده‌اند. چرا باید چنان بازی کنیم که سرآخر خودمان مغلوب باشیم؟

5- برای کروبی با وجود عدم اعتقاد مطلق به برنامه هایش بسیار احترام قائلم. موسوی می‌تواند رای بیاورد و سابقه روشنی در مدیریت تحت بحران دارد. مشکل امروز ما با دوازده سال پیش متفاوت است و جامعه مان هم.

6- به درستی که هرکدام انتخاب شود رییس جمهور ملت و مملکت خواهد بود. پس در شرایط متعارفی آنی انتخاب می‌شود که ملت بیشتر صدایش را موافق خود بدانند. چرا نباید برای جمع آوری آرای طرف دوم (در این بازی 3 به 1) رای همه ملت را جمع کرد؟‌ چگونه می‌توان مانند کروبی و معین رای سالم و آگاهانه جمع کرد و برنده شد؟ خیلی زود است! و احتمالا در دنیا کمتر چنین امکانی وجود دارد البته اگر نخواهید خود را با قلب اروپا مقایسه کنید.

7- سود این انتخابات فعلا در جیب مخابرات است با این همه SMS و دودش در چشم ما. امیدوارم حسرتش به دلمان نماند.

8- ما ایرانی‌ها هر کدام به گونه‌ای یک فاشیست کوچک هستیم. ما عقایدمان چنان تثبیت شده‌اند که انگار کوه در دل زمین. ما نرمش نداریم. ما بازیگر سیاسی نیستیم بلکه بازیچه‌ایم.

9- مسوولیت هیچ تناقضی بر عهده نگارنده نیست چون بیش از حد عصبی است

پ.ن : در اوان نوجوانی اتفاقی کتابی به دستم رسیده بود از انتشارات سپاه و در باب مبارزه با سازمان مجاهدین خلق (منافقین) به نام "وقتی که فواحش مبارز می‌شوند" این چند وقته به شدت یاد این کتاب هستم. دید گذشته آنها به همه جامعه بسط یافته و ما هم دقیقا در نقش "فواحش" ناگهان مبارز می‌شویم برای لقمه نانی و بعد به سر کار و بار خود برمی‌گردیم. ما باید این بازی را تغییر دهیم.

پ.ن ٢: فواحش اشاره به هم زن دارد و هم مرد. خرده نگیرید.

پ.ن 3: صلب را در متن با دوستاره ** علامت زده ام. لغزشی در تایپ یا شاید سواد من بوده که باید سلب نوشته می شد. ممنون از کامیار

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۳:٥٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۳/۱٧
تگ ها :