پریش نویسه ها - 29

١- یادش به خیر. زمانی صدای اندی با شعری در مایه های یار قشنگ ما شیطان بلا می باشد روی نوار سونی Fe-Cr گرون تر از نوار معمولی بود.

٢- تا حالا صدبار از دخترها، بهتره بگم صدبار از یک دختر، پرسیدم شما وقتی میخواید بگید به تخمم چه کار میکنید؟ نفستون نمی گیره که نمی تونید بگید؟ هر بار هم جواب شنیدم تو ناراحت نباش، هم بابا داریم هم چیزای دیگه. بازم فکر میکنم جای به تخمم رو نمی گیره. یه جوری تاریخیه. شخصیت مستقل داره. نه که تخمه مهم باشه، حسش مهمه. مثل حس کاخ نشینی که مرحوم امام گفت بده ولی واقعا خوبه.

٣- اصلا عمرا به دو جمله برسه که بشه حرف زد و جاییش به اوضاع مملکت و ریدن به ا.ن. (با وجود همه پارادوکسی که توی مفهومش و عملش هست) نرسه. فعلا که همه راهها به قم ختم می شود.

4- یکی از قسمتهای فرندز، چندلر با راس کل انداخته بود که این جوکه مال من بوده. بعد از اون هرچی میگفت بلافاصله می نوشت و تاریخ میزد. اول سعی کردم همین کار رو بکنم که یادم نره و پریش نویسه هام خالی نمونه، بعدا فهمیدم زنم زیادی مهربونه هرچی میگم میخنده که فکر کنم خیلی بامزه بود. تا چندوقت دوقبضه یبس بودم. مگه حرفم میومد؟ خلاصه بعدش تصمیم گرفتم هرچقدر بزرگواری کنه و به من بخنده من به رو خودم نیارم. بازم کـس شعر در کنم و به خیال اینکه گوله نمکم، پخش کنم اینجا. دوباره باید برم سروقت قلم کاغذ.

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٠
تگ ها :