درد دل هايی که دل درد می شوند ۲

چند وقت پیش، خاطره ای از قرنها قبل را می گویم، برف بارید و بارید، تا آنکه ایران به زیر برف فرو رفت. کم کم بند آمد ولی ایران از زیر برف بیرون نیامد. صبر کردیم و کردیم. فرقی نکرد. باز هم خودمان را آماده می کنیم که ۲۴ اسفند به همین شرایط رای دهیم. ربطش هم به هیچ کسی ربط ندارد.

وقتی بعد از برف به گارد ریل های اطراف اتوبان نگاه می کنم حس می کنم که جلسه هیات دولت بوده. دقت کرده اید؟

وقاحت از معنای لغوی حد و حدودی دارد و بعد از آن دیگر وقاحت نیست، و احتمالا واژه پیشنهادی اولین نفر، تصویب خواهد شد.

یادمان باشد که فعلا همه ما اقلیت هستیم. اکثریت در این مملکت همان هایی هستند با رای مستقیم این اقلیت انتخاب شده اند!

می رویم....

  
نویسنده : شوایک ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/٢٧
تگ ها :